Depressie en hypothyreoïdie

Het komt regelmatig voor dat mensen als diagnose ‘depressie’ krijgen opgeplakt, terwijl ze in feite hypothyreoïdie hebben. Er zijn verhalen bekend van mensen die met Prozac naar huis werden gestuurd, terwijl (soms jaren) later bleek dat ze schildkliermedicatie nodig hadden.
Het onderstaande artikel geeft informatie over het verband tussen depressie en hypothyreoïdie. Het origineel staat op de site van de Thyroid Society.

Er zijn verschillende onderzoeken gehouden over het verband tussen depressie en schildklierziekten. Ondanks het feit dat alle vormen van depressie gevonden worden bij mensen met hypothyreoïdie en hyperthyreoïdie, wordt een depressie meer in verband gebracht met hypothyreoïdie.
Als er een groot aantal mensen met depressieve klachten zouden worden gescreend dan zou er een significant percentage (10% tot 15 %) zijn met een tekort aan schildklierhormoon. Daarom zou iedereen met een depressie getest moeten worden om te kijken of er een tekort aan schildklierhormoon is. Zo ja, dan moet er schildkliermedicatie worden toegediend. Vooral het voldoende aanwezig zijn in het lichaam van T3 is een voorwaarde om een depressie goed te kunnen behandelen.
Soms wordt synthetisch schildklierhormoon voorgeschreven bij patiënten met een normale werkende schildklier, omdat deze de werking van sommige antidepressiva versterken.
Lithium , een medicijn dat algemeen wordt voorgeschreven bij depressieve patiënten heeft vergaande effecten op de grootte en werking van de schildklier. Patiënten die lithium gebruiken zouden regelmatig moeten worden nagekeken op de werking van de schildklier.

Samengevat:
- De meeste patiënten met onbehandelde hypothyreoïdie hebben een vorm van depressie, variërend van mild tot ernstig.
- 10% tot 15 % van mensen met een depressie hebben mogelijk een tekort aan schildklierhormoon.
- Patiënten met een depressie zouden moeten worden getest om vast te stellen of ze een schildklierafwijking hebben.